wycieczka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wycieczka (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych
- (1.2) grupa osób biorących udział w wycieczce (1.1)
- (1.3) złośliwa uwaga skierowana do kogoś
- (1.4) daw. wypad niewielkiego oddziału wojska w stronę obozu wroga
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wycieczka wycieczki dopełniacz wycieczki wycieczek celownik wycieczce wycieczkom biernik wycieczkę wycieczki narzędnik wycieczką wycieczkami miejscownik wycieczce wycieczkach wołacz wycieczko wycieczki
- przykłady:
- (1.1) i Pojedziemy na wycieczkę do Rzymu.
- (1.2) Wycieczka poszła zwiedzać zamek.
- (1.3) Proszę darujmy sobie wycieczki osobiste i przejdźmy do dyskusji.
- (1.4) Skąd Litwini wracali? – Z nocnej wracali wycieczki.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wycieczka rowerowa / piesza / kajakowa / autobusowa • wycieczka jednodniowa / weekendowa / dwutygodniowa / … • pojechać / pójść / wybrać się na wycieczkę
- (1.3) wycieczka osobista
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wycieczkowicz m, wycieczkowiczka f
- przym. wycieczkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trip, excursion
- baskijski: (1.1) txango
- białoruski: (1.1-2) экскурсія f
- duński: (1.1) tur w, udflugt w
- esperanto: (1.1) ekskurso
- francuski: (1.1) excursion f
- hiszpański: (1.1) excursión f
- interlingua: (1.1) excursion
- islandzki: (1.1) ferð
- jidysz: (1.1) אויספֿלוג ,עקסקורסיע
- niemiecki: (1.1) Ausflug m, Abstecher m
- nowogrecki: (1.1) εκδρομή f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rumuński: (1.1) excursie f
- szwedzki: (1.1) resa w, utflykt w, tripp w
- ukraiński: (1.1) екскурсія f
- włoski: (1.1) escursione, gita f
- źródła:
- ↑ Adam Mickiewicz, „Konrad Wallenrod”
