wycieczka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] wycieczka (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wędrówka w celach turystycznych
- (1.2) grupa osób biorących udział w wycieczce (1.1)
- (1.3) złośliwa uwaga skierowana do kogoś
- (1.4) daw. wypad niewielkiego oddziału wojska w stronę obozu wroga
odmiana: lp wycieczk|a, ~i, wycieczce, ~ę, ~ą, wycieczce, ~o; lm wycieczk|i, wycieczek, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) i Pojedziemy na wycieczkę do Rzymu.
- (1.2) Wycieczka poszła zwiedzać zamek.
- (1.3) Proszę darujmy sobie wycieczki osobiste i przejdźmy do dyskusji.
- (1.4) Skąd Litwini wracali? - Z nocnej wracali wycieczki. (Adam Mickiewicz, „Konrad Wallenrod”)
składnia:
kolokacje: (1.1) wycieczka rowerowa/piesza/kajakowa/autobusowa; wycieczka jednodniowa/weekendowa/dwutygodniowa/...; pojechać/pójść na wycieczkę; (1.3) wycieczka osobista
synonimy: (1.1) podróż, wędrówka; (1.2) grupa; (1.3) przytyk
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. wycieczkowy; rzecz. wycieczkowicz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trip, excursion
- białoruski: (1.1-2) экскурсія f
- esperanto: (1.1) ekskurso
- francuski: (1.1) excursion f
- grecki: (1.1) εκδρομή
- hiszpański: (1.1) excursión f
- interlingua: (1.1) excursion
- islandzki: (1.1) ferð
- jidysz: (1.1) אויספֿלוג ,עקסקורסיע
- niemiecki: (1.1) Ausflug m, Abstecher m
- rumuński: (1.1) excursie f
- szwedzki: (1.1) resa w, utflykt w, tripp w
- ukraiński: (1.1) екскурсія f
- włoski: (1.1) escursione, gita f
