żelazo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: železo
[edytuj] żelazo (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) chem. metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26; zob. też żelazo w Wikipedii
- (1.2) pot. zbroja, broń
odmiana: (1.1) lp żelaz|o, ~a, ~u, ~o, ~em, ~ie, ~o; blm przykłady:
- (1.1) Jakie właściwości chemiczne ma żelazo?
składnia:
kolokacje: (1.2) zakuć kogoś w żelazo
synonimy: (1.1) symbol chem. Fe; stal f, metal m
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. żelazny; rzecz. żelazko n, żelastwo n
związki frazeologiczne: (1.1) epoka żelaza, kuj żelazo, póki gorące
etymologia: (1.1) indoeurop. ayos?
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne tłumaczenia:
- angielski: (1.1) iron
- arabski: (1.1) حديد m (ħadí:d)
- aramejski: (1.1) ܦܪܙܠܐ/פרזלא m (parzlā, parzlo)
- bułgarski: (1.1) желязо (željazo) n
- chorwacki: (1.1) željezo n
- czeski: (1.1) železo n
- dalmatyński: (1.1) fiar
- dolnołużycki: (1.1) zelezo n
- duński: (1.1) jern n
- esperanto: (1.1) fero
- francuski: (1.1) fer m
- górnołużycki: (1.1) železo n
- grecki: (1.1) σίδερο n, σίδηρος m
- hiszpański: (1.1) hierro m
- holenderski: (1.1) ijzer
- islandzki: (1.1) járn n
- japoński: (1.1) 鉄
- jidysz: (1.1) אײַזן (ajzn)
- krymskotatarski: (1.1) temir
- łaciński: (1.1) ferrum
- łotewski: (1.1) dzelzs
- macedoński: (1.1) железо
- niemiecki: (1.1) Eisen n
- norweski (bokmål): (1.1) jern n
- perski: (1.1) آهن (âhan)
- portugalski: (1.1) ferro m
- rosyjski: (1.1) железо n (željezo)
- slovio: (1.1) zxelez (желез)
- słowacki: (1.1) železo n
- słoweński: (1.1) železo
- szwedzki: (1.1) järn
- turecki: (1.1) demir
- węgierski: (1.1) vas
- włoski: (1.1) ferro m