miedź
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miedź (język polski)
wymowa: wymowa, IPA: [mʲjeʨ̑], AS: [mʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• podw. art.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) mie|dź, ~dzi, ~dzi, ~dź, ~dzią, ~dzi, ~dzi; blm przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) symbol Cu
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. miedziany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- nie mylić z mieć
tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) koper
- angielski: (1.1) copper
- czeski: (1.1) měď
- duński: (1.1) kobber
- esperanto: (1.1) kupro
- francuski : cuivre m
- grecki: (1.1) χαλκός m
- hiszpański: (1.1) cobre m
- holenderski: (1.1) koper
- łaciński: (1.1) cuprum n
- niemiecki: (1.1) Kupfer n
- portugalski: (1.1) cobre m
- słoweński: (1.1) baker
- szwedzki: (1.1) koppar
- volapük: (1.1) kuprin
- węgierski: (1.1) réz, vörösréz
- wietnamski: (1.1) đồng
- włoski: (1.1) rame m