miedź
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miedź (język polski)
- wymowa:
- wymowa, wymowa 2, IPA: [mʲjɛ̇ʨ̑], AS: [mʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• podw. art.• i → j
- homofony: mieć
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik miedź dopełniacz miedzi celownik miedzi biernik miedź narzędnik miedzią miejscownik miedzi wołacz miedzi
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miedziak m, miedzioryt m, miedziorytnik m, miedziowanie n, miedzian m, miedzianka f
- czas. miedziować, pomiedziować
- przym. miedziany, miedziowy
- przysł. miedziowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
- nie mylić z mieć
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) koper
- angielski: (1.1) copper
- arabski: (1.1) نحاس
- baskijski: (1.1) kobre
- czeski: (1.1) měď
- duński: (1.1) kobber n
- esperanto: (1.1) kupro
- francuski : cuivre m
- hiszpański: (1.1) cobre m
- holenderski: (1.1) koper
- indonezyjski: (1.1) tembaga
- litewski: (1.1) varis m
- łaciński: (1.1) cuprum n
- niemiecki: (1.1) Kupfer n
- nowogrecki: (1.1) χαλκός m
- ormiański: (1.1) պղինձ
- perski: (1.1) مس
- portugalski: (1.1) cobre m
- słoweński: (1.1) baker
- szwedzki: (1.1) koppar
- ukraiński: (1.1) мідь f
- volapük: (1.1) kuprin
- węgierski: (1.1) réz, vörösréz
- wietnamski: (1.1) đồng
- włoski: (1.1) rame m
- źródła:
