okolica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] okolica (język polski)

wymowa: IPA: [ɔˈkɔliʦa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obszar wokół czegoś

(1.2) obszar, który stanowi jakiś zbiór, całość

odmiana: lp liczba pojedyncza okolic|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm liczba mnoga okolic|e, -, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Adam czuje kłucie w okolicy serca.

(1.2) Mieszkam w niebezpiecznej okolicy.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik okoliczny; rzecz. rzeczownik okoliczność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) UK brytyjski angielski neighbourhood, US amerykański angielski neighborhood
• szwedzki: (1.1-2) omgivning w rodzaj wspólny