polski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: pólski

[edytuj] polski (język polski)


wymowa: IPA: [ˈpɔlsci] posłuchaj
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) odnoszący się do państwa „Polska”

w użyciu rzeczownikowym

(2.1) język urzędowy Polski

odmiana: (1.1) lp  polsk|i, ~a, ~ie; lm  polscy, ~ie; stopień wyższy: nie tworzy
przykłady:

(1.1) Polscy piłkarze po raz kolejny wygrali z Anglią.
(2.1) W Polsce mówi się po polsku.

składnia:
kolokacje: (1.1) narodowość polska; obywatelstwo polskie; (2.1) mówić/pisać/... po polsku
synonimy: (2.1) polszczyzna
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzecz.  Polska, polskość
związki frazeologiczne:
etymologia: od „Polska”
uwagi: wyraz pisany wielką literą jest również dopełniaczem słowa „Polska”. Zob. też: polonizm.
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/polski”