czytać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czytać (język polski)


wymowa: IPA: [ˈʧɨtaʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
(1.2) mieć umiejętność rozumienia treści zawartych w rysunkach technicznych, schematach, mapach
(1.3) funkcja urządzenia technicznego polegająca na odkodowywaniu informacji

odmiana: (1) czyt|ać - koniugacja I; aspekt dokonany: przeczytać
przykłady:

(1.1) Codziennie rano czytam gazetę.
(1.2) Nie zabłądzimy, on umie czytać mapy i ma kompas.
(1.3) Przeczytać taką dyskietkę może tylko bardzo archaiczny komputer.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ książkę, ~ gazetę, ~ wiersz; ~ na głos; (1.2) ~ mapę, ~ nuty
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  odczytywać, wyczytać, wczytać się, rozczytać, rozczytywać się, zaczytać; rzecz.  czytanie, czytelnia, czytelnik, czytelnictwo, czytanka, czytadło, czytelność, czytnik; przym.  czytelny; przysł.  czytelnie
związki frazeologiczne: czytać w myślach, czytać z ruchu warg, czytać między wierszami, czytać od deski do deski
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/czyta%C4%87”