czytać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] czytać (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʧɨtaʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
- (1.2) mieć umiejętność rozumienia treści zawartych w rysunkach technicznych, schematach, mapach
- (1.3) funkcja urządzenia technicznego polegająca na odkodowywaniu informacji
odmiana: (1) czyt|ać - koniugacja I; aspekt dokonany: przeczytać
przykłady:
- (1.1) Codziennie rano czytam gazetę.
- (1.2) Nie zabłądzimy, on umie czytać mapy i ma kompas.
- (1.3) Przeczytać taką dyskietkę może tylko bardzo archaiczny komputer.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ książkę, ~ gazetę, ~ wiersz; ~ na głos; (1.2) ~ mapę, ~ nuty
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. odczytywać, wyczytać, wczytać się, rozczytać, rozczytywać się, zaczytać; rzecz. czytanie, czytelnia, czytelnik, czytelnictwo, czytanka, czytadło, czytelność, czytnik; przym. czytelny; przysł. czytelnie
związki frazeologiczne: czytać w myślach, czytać z ruchu warg, czytać między wierszami, czytać od deski do deski
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) read
- białoruski (1.1) чытаць
- chorwacki: (1.1) čitati
- czeski: (1.1) číst
- dolnołużycki: (1.1) cytaś
- duński: (1.1) læse
- esperanto: (1.1) legi
- francuski: (1.1) lire
- grecki: (1.1) διαβάζω
- hiszpański: (1.1) leer
- interlingua: (1.1) leger
- japoński: (1.1) 読む
- jidysz: (1.1) לייענען (lejenen)
- łacina: (1.1) legere
- niemiecki: (1.1) lesen
- norweski (bokmål): (1.1) lese
- portugalski: (1.1) ler
- rosyjski: (1.1) ndk. читать; dk. прочитать, прочесть
- slovio: (1.1) cxitat (читат)
- tetum: (1.1) lee
- turecki: (1.1-2) okumak
- ukraiński: (1.1) читати
- węgierski: (1.1) olvas
- włoski: (1.1) leggere

