gadać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] gadać (język polski)

wymowa:
IPA[ˈɡadaʨ̑], AS[gadać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  brak)

(1.1) pot.  mówić, rozmawiać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Zamiast tyle gadać moglibyście się wziąć do roboty.
składnia:
(1.1) ~ o +N. , ~ z +N. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  dogadywać się ndk. , dogadać się dk. , obgadywać ndk. , obgadać dk. , pogadać dk. , przegadywać ndk. , przegadać dk. , rozgadywać się ndk. , rozgadać się dk. , ugadywać ndk. , ugadać dk. , wygadywać się ndk. , wygadać się dk. , zagadywać ndk. , zagadać dk. , zgadać się dk. 
rzecz.  gadałka f , gadanie n , gadanina, gadka, gaduła
przym.  gadany, gadatliwy
wykrz.  gadanie
związki frazeologiczne:
mieć gadane
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • polski język migowy:
  • wilamowaski: (1.1) kuza
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach