polska

polska (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) (język) polski

(1.2) szwedzka polka w takcie 3/4

odmiana:

(1.1-2) en polska, polskan, blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Polska är nationalspråk i Polen och modersmål för flertalet polska medborgare. → Polski jest językiem narodowym w Polsce i językiem ojczystym większości polskich obywateli.

(1.2) Polskans ursprung kan spåras till de polska musiker, som uppträdde i Sverige i samband med kung Sigismunds svenska kröning. → Pochodzenie tego tańca można przypisać polskim muzykom, którzy wykonali go w Szwecji z okazji szwedzkiej koronacji króla Zygmunta III Wazy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org: Polen

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.2) nie mylić z polką; zobacz też: języki krajów Europy w języku szwedzkim

źródła: