polska

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Polska, pólska

[edytuj] polska (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) (język) polski

(1.2) szwedzka polka w takcie 3/4

odmiana: (1.1) en polska, polskan, blm bez liczby mnogiej; (1.2) en polska, polskan, polskor, polskorna przykłady:

(1.1) Polska är nationalspråk i Polen och modersmål för flertalet polska medborgare. → Polski jest językiem oficjalnym w Polsce i językiem ojczystym większości polskich obywateli.

(1.2) Polskans ursprung kan spåras till de polska musiker, som uppträdde i Sverige i samband med kung Sigismunds svenska kröning. → Pochodzenie tego tańca można przypisać polskim muzykom, którzy wykonali go w Szwecji z okazji szwedzkiej koronacji króla Zygmunta III Wazy.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. zobacz → Polen
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (3.1) nie mylić z polką; zobacz też: języki krajów Europy w języku szwedzkim