obywatelstwo
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] obywatelstwo (język polski)
wymowa: IPA: [ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ], AS: [obyvatelstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) związek prawny osoby z jakimś państwem, który daje pewne prawa i obowiązki; zob. też obywatelstwo w Wikipedii
odmiana: przykłady:
- (1.1) Prezydent RP może nadać obywatelstwo polskie cudzoziemcom zasłużonym dla Polski.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. obywatel, obywatelka; przym. obywatelski
związki frazeologiczne:
etymologia: od obywatel
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) citizenship
- duński: (1.1) statsborgerskab n
- francuski: (1.1) citoyenneté f
- islandzki: (1.1) ríkisborgararéttur m
- niemiecki: (1.1) Staatsangehörigkeit f, Staatsbürgerschaft f
- rosyjski: (1.1) гражданство n
- węgierski: (1.1) állampolgárság
