język
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] język (język polski)
wymowa: IPA: /ˈjɛ̃zɨk/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie
- (1.2) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór
- (1.3) inform. zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera
- (1.4) część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; żargon
- (1.5) przedmiot przypominający język (1.1)
odmiana: (1) lp język, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:
- (1.1) Krowy mają długie języki.
- (1.2) Warto znać języki obce.
- (1.3) Asembler to rodzaj języka komputerowego.
- (1.4) Ten wasz techniczny język jest zupełnie niezrozumiały!
- (1.5) Urwał mi się język u buta.
składnia:
kolokacje: (1.1) pokazać komuś język; (1.2) język obcy, polski, angielski, język dyplomatyczny
synonimy: (1.2) mowa; (1.3) kod; (1.4) gwara, żargon
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1, 1.5) zdrobn. języczek, zgrub. jęzor; (1.2-4) przym. językowy, -języczny (np. dwujęzyczny); rzecz. językoznawca
związki frazeologiczne: (1.1) być na językach, ugryźć się w język, łamać sobie język, zasięgnąć języka; (1.2) rodzina języków
etymologia: wyraz ogólnosłowiański, por. pol. język, czesk. jazyk, słc. jazyk, głuż. jazyk, dłuż. jězyk, ros. язык, ukr. язик, białor. язык, bułg. език, serb. jезик, chorw. jezik, maced. јазик, słń. jezik. Wszystkie te formy pochodzą z prasłowiańskiego językъ, co z wcześniejszej formy ęzy z jotacją oraz sufiksem -kъ.
uwagi:
tłumaczenia:
- abchaski: (1.2) бызшәа
- adygejski: (1.2) бзэ
- afrykanerski: (1.2) taal
- albański: (1.2) gjuhë
- angielski: (1.1) tongue; (1.2-4) language; (1.3) programming language
- aramejski: (1.2) ܠܸܫܒܵܐ
- azerski: (1.2) dil
- białoruski: (1.1) язык m
- bułgarski: (1.1-4) език m
- chorwacki: (1.1-5) jezik m
- czeski: (1.1-2) jazyk m
- dolnołużycki: (1.1) jězyk m, (1.2) rěc f
- duński: (1.1) tunge w; (1.2-4) sprog n
- esperanto: (1.1) lango; (1.2) lingvo
- fiński: (1.1) kieli; (1.2) kieli
- francuski: (1.1, 2) langue f
- górnołużycki: (1.1) jazyk m; (1.2) rěč f
- grecki: (1.1-5} γλώσσα f
- hebrajski: (1.1) לשון f (laszon); (1.2) לשון f (laszon), שפה f (safa)
- hiszpański: (1.1-5) lengua f, (1.2) idioma m
- holenderski: (1.1) tong; (1.2) taal
- islandzki: (1.1) tunga f; (1.2) mál n, tungumál n
- jidysz: (1.1) צונג f (cung); (1.2,4) לשון n (loszn), שפּראַך f (szprach)
- kirgiski: (1.2) тил
- macedoński: (1.1) јазик
- nauruański: (1.2) edorer
- norweski (nynorsk): (1.2-4) språk
- niemiecki: (1.1) Zunge f; (1.2-4) Sprache f
- osetyjski: (1.1-3) æвзаг
- portugalski: (1.1,1.2) língua f; (1.3) linguagem f
- rumuński (1.1-4) limba f
- rosyjski: (1.1-2) язык m
- slovio: (1.1) jazik/йазик; (1.2) jazika/йазика
- serbski: (1.1) језик m
- szwedzki (1.1) tunga w, (1.2-3) språk n
- ukraiński: (1.1) язик m; (1.2) мова f
- węgierski: (1.2) nyelv
- wenecki: (1.2) łéngua f
- włoski: (1.2) lingua f
