język

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: jeżykjězyk

język (język polski)[edytuj]

język (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈjɛ̃w̃zɨk], AS[i ̯ũ̯zyk], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też język w Wikipedii
(1.2) zbiór słów, reguł gramatycznych, alfabetu, zasad wymowy, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też język w Wikipedii
(1.3) inform.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też język programowania w Wikipedii
(1.4) część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; żargon
(1.5) przedmiot przypominający język (1.1)
(1.6) mat.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org log.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zbiór symboli, przy użyciu których można tworzyć wyrażenia matematyczne (np. wzory, formuły logiczne) ściśle określonych reguł składniowych; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też język (logika) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) daw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jeniec złapany dla uzyskania informacji o wrogu
odmiana:
(1.1-6)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Krowy mają długie języki.
(1.2) Warto znać języki obce.
(1.3) Asembler to rodzaj języka komputerowego.
(1.4) Ten wasz techniczny język jest zupełnie niezrozumiały!
(1.5) Urwał mi się język u buta.
(1.6) Wyrażenia języka L to termy oraz formuły tego języka.
(2.1) Do zachodu słońca pracował szczerze, wysyłał podjazdy, ekspediował listy, sam objeżdżał straże, sam przesłuchiwał schwytanych języków, […][1]
(2.1) Przyprowadzono także języka, który został złapany podczas nocnej bitwy.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) pokazać komuś język
(1.2) język obcypolskiangielskijęzyk dyplomatycznyjęzyk migowyjęzyk ojczystyjęzyk urzędowyrodzina języków, mówić / posługiwać się / władać językiem • rozmawiać w jakimś języku • używać jakiegoś języka
synonimy:
(1.1) ozór, jęzor
(1.2) mowa, gadka reg. śl.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org godka
(1.3) kod
(1.4) gwara, żargon
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org językowiec m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zdrobn.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org języczek m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
zgrub.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jęzor m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org językowy
tem. słow.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org -języczny
związki frazeologiczne:
być na językachwziąć kogoś na językiugryźć się w językłamać sobie językzasięgnąć językatrzymać język za zębamicięty językmieć coś na końcu językazapomnieć języka w gębiestrzępić sobie językciągnąć kogoś za językkoniec języka za przewodnikabiec z wywieszonym językiemmieć długi językmieć niewyparzony językznaleźć wspólny językmówić, co ślina na język przyniesie
etymologia:
(1.1-6) wyraz ogólnosłowiański, por. pol.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org język, czes.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jazyk, słc.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jazyk, głuż.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jazyk, dłuż.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jězyk, ros.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org язык, ukr.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org язик, białor.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org язык, bułg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org език, serb.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org језик, chorw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jezik, mac.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org јазик, słń.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org jezik. Wszystkie te formy pochodzą z prasłowiańskiego językъ, co z wcześniejszej formy ęzy z jotacją oraz sufiksem -kъ.
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Sienkiewicz Potop
  2. Cezary Harasimowicz Victoria