narodowość
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] narodowość (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu; zob. też narodowość w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp narodowoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~cio; lm ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci przykłady:
- (1.1) Mimo włoskiej narodowości legitymuję się hiszpańskim paszportem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) kombësi, popull
- angielski: (1.1) nationality
- duński: (1.1) nationalitet w
- francuski: (1.1) nationalité f
- grecki: (1.1) εθνικότητα f
- hiszpański: (1.1) nacionalidad f
- islandzki: (1.1) þjóðerni n
- jidysz: (1.1) נאַציאָנאַליטעט f (nacionalitet)
- niemiecki: (1.1) Nationalität f (narodowość), Volkszugehörigkeit f (przynależność narodowa)
- rosyjski: (1.1) национальность f
- węgierski: (1.1) nemzetiség
