odnosić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] odnosić (język polski)

wymowa:
IPA[ɔdˈnɔɕiʨ̑], AS[odnośić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  odnieść)

(1.1) przynosić coś z powrotem; dostarczać coś, aby to oddać
(1.2) zyskiwać coś, mieć jakiś wynik

czasownik zwrotny niedokonany odnosić się (dk.  brak)

(2.1) ~ siędotyczyć czegoś

czasownik zwrotny niedokonany odnosić się (dk.  odnieść się)

(3.1) ~ siętraktować coś lub kogoś w pewien sposób
odmiana:
koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Odnoszę ci książkę, , którą pożyczyłem w zeszłym tygodniu.
(1.2) Nie widzę, żeby moje zabiegi odnosiły jakiś skutek.
(2.1) Moja wypowiedź odnosiła się do zaistniałych faktów.
(3.1) On odnosi się do mnie wulgarnie.
składnia:
kolokacje:
(3.1) ~ z szacunkiem/lekceważeniem
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
aspekt dokonany odnieść, odnieść się
rzecz.  odniesienie n , odnoszenie n 
czas.  przenosić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1-2,3.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odnieść
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia