odnosić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] odnosić (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) przynosić coś z powrotem; dostarczać coś aby to oddać

(1.2) zyskiwać coś, mieć jakiś wynik

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → zwracać się do kogoś, czegoś (np. do pojęcia); dotyczyć czegoś

(2.2) ~ się → potraktować coś lub kogoś w pewien sposób

odmiana: odnos|ić koniugacja VIa; wyjątki: tryb rozkazujący s→ś; czas teraźniejszy 1 os. lp., 3 os. lm., forma bezos. czasu przeszłego, imiesłowy, forma rzeczownika s→sz; aspekt dokonany: (1.1-2) odnieść; (2.1-2) odnieść się
przykłady:

(1.1) Wezmę na chwilę gazetę z programem telewizyjnym, zaraz ci odniosę.

(1.2) Kampania odniosła sukces.

(2.1) Moja wypowiedź odnosi się do zaistniałych faktów.

(2.2) On odnosi się do mnie wulgarnie.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ sukces; (2.1) ~ z szacunkiem/lekceważeniem
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• rosyjski: (1.1) относить