Polnisch

Polnisch (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ˈpɔlnɪʃ/ wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) polski, język polski, polszczyzna

(1.2) szkoln. szkolny polski (przedmiot)

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	(das) Polnisch
dopełniacz	(des) Polnisch (des) Polnischs
celownik	(dem) Polnisch
biernik	(das) Polnisch

przykłady:

(1.1) Wir sprechen Polnisch. → Mówimy po polsku.

(1.1) Wie heißt das auf Polnisch? → Jak to jest po polsku?

(1.2) Ich habe sehr gut in Polnisch bekommen → Dostałam bardzo dobry z polskiego.

składnia:

kolokacje:

(1.1) auf Polnisch • Polnischkenntnisse

(1.1) in Polnisch • Polnischkurs

synonimy:

(1.1) Polnische n rodzaj nijaki

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Polen n rodzaj nijaki, Polnische n rodzaj nijaki, Pole m rodzaj męski, Polin f rodzaj żeński

przym. przymiotnik polnisch

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: