polis

polis (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

wymowa:

IPA: [ˈpɔlʲis], AS: [polʹis], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. historia, historyczny, historycznie typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami; zob. zobacz też polis w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	polis	polis
dopełniacz	polis	polis
celownik	polis	polis
biernik	polis	polis
narzędnik	polis	polis
miejscownik	polis	polis
wołacz	polis	polis

przykłady:

(1.1) Każda polis rządziła się własnymi prawami, posiadała własne władze ustawodawcze, wykonawcze i sądownicze, kultywowała odrębne tradycje, obyczaje i świat wierzeń religijnych.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) miasto-państwo

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. starogrecki πόλις

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) polis
• nowogrecki: (1.1) πόλις f rodzaj żeński, πόλις-κράτος
• starogrecki: (1.1) πόλις f rodzaj żeński, πτόλις f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) polis f rodzaj żeński

źródła:

polis (język angielski)

wymowa:

enPR: pōlĭs, IPA: /ˈpɒ.lɪs/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. historia, historyczny, historycznie polis

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (język szwedzki)

polis (1.1)

polis (1.2)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) policja

(1.2) policjant, policjantka

(1.3) polisa

odmiana:

(1.1) en polis, polisen

(1.2-3) en polis, polisen, poliser, poliserna

przykłady:

(1.1) Mannen som sökts av hela landet gav upp och överlämnade sig till polis. → Człowiek, którego szukał cały kraj, poddał się i oddał się w ręce policji.

(1.2) Wallander är en polis som arbetar i Ystad. → Wallander jest policjantem, który pracuje w Ystad.

składnia:

kolokacje:

(1.1) polisanmälan • polisbil • polisförbud • polishelikopter • polishund • poliskedja • poliskommissarie • polisstation

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1-2) przym. przymiotnik polisiär

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

polis (język turecki)

polis (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) policja

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: