jezioro

jezioro (język polski)

jezioro (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [jɛ̇ˈʑɔrɔ], AS: [i ̯ėźoro], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) naturalny śródlądowy zbiornik wodny; zob. zobacz też jezioro w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Na Mazurach znajduje się wiele jezior polodowcowych.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) staw, oczko, bajoro

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pojezierze n rodzaj nijaki, zdrobn. zdrobniale jeziorko n rodzaj nijaki

rzecz. rzeczownik jeziorzysko n rodzaj nijaki, pojezierze n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik jeziorowy, jeziorny, jeziorzysty

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.1) liqen m rodzaj męski
• angielski: (1.1) lake
• arabski: (1.1) بحيرة f rodzaj żeński
• chorwacki: (1.1) jezero n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) sø w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) lago
• fiński: (1.1) järvi
• francuski: (1.1) lac m rodzaj męski
• hebrajski: (1.1) אגם m rodzaj męski (agam)
• hiszpański: (1.1) lago m rodzaj męski
• ido: (1.1) lago
• islandzki: (1.1) vatn n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) אָזערע f rodzaj żeński (ozere)
• koreański: (1.1) 호수
• litewski: (1.1) ežeras m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) lacus
• niemiecki: (1.1) See m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) innsjø m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) λίμνη
• ormiański: (1.1) լիճ
• rosyjski: (1.1) озеро n rodzaj nijaki
• słowacki: (1.1) jazero n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) insjö w rodzaj wspólny, sjö w rodzaj wspólny
• tatarski: (1.1) kül
• ukraiński: (1.1) озеро n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) tó
• włoski: (1.1) lago m rodzaj męski

źródła: