groniś

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] groniś (język dolnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) mówić
(1.2) nazywać
(1.3) znaczyć

odmiana: ter.  lp  gronim, groniš, groni du  gronimej, gronitej, gronitej lm  gronimy, groniśo, gronje; przesz.  gronił; rozk.  groń; ims.  gronjecy, gronjony
przykłady:

(1.1) Stary a nazgónity źěd jo raz gronił: → Stary i doświadczony dziad mówił raz:
(1.2) Kito Michałk — tak gronjašo se tomu molarjeju — njeběšo zły, ale jano lažkomyslony cłowjek. → Kito Michałk — tak nazywał się ten malarz — nie był złym, lecz tylko lekkomyślnym człowiekiem.
(1.3) Wužywanje słowjańskich požyconkow, to groni de facto górnoserbskich, jo sporadiske. → Używanie zapożyczeń słowiańskich, to znaczy de facto górnołużyckich, jest sporadyczne. [1]

składnia: (1.2) ~ se
kolokacje: (1.3) to groni → to znaczy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/groni%C5%9B”