podróż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

podróż (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˈpɔdruʃ], AS: [podruš], zjawiska fonetyczne: wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego
odmiana:
(1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik podróż podróże
dopełniacz podróży podróży
celownik podróży podróżom
biernik podróż podróże
narzędnik podróżą podróżami
miejscownik podróży podróżach
wołacz podróży[1] podróże
przykłady:
(1.1) Odbyłyśmy męczącą podróż pociągiem do Moskwy.
(1.1) Podróże kształcą.
składnia:
(1.1) podróż z +D.  do +D.  +N. 
kolokacje:
(1.1) odbywać podróż z Warszawy do Krakowa; podróż na Biegun Północny; podróż koleją/samolotem/samochodem/autostopem/pieszo/…; przyjemna/miła/męcząca/długa podróż; pamiątka z podróży; towarzysz podróży; podróż dookoła świata; podróże w czasie
synonimy:
(1.1) wojaż/wojaże, podróżowanie, jazda, wycieczka, autostop, lot, lecenie, latanie, przelot, rejs, wyjazd, delegacja, wyjazd służbowy, rozjazdy, wojaże, wyprawa, ekspedycja, eskapada, ekskursja, tournée, objazd, trasa objazdowa, przejażdżka, zwiedzanie, biwak, rajd, piknik, majówka, wędrówka, droga, odyseja, rajza, wypad, spacer, przechadzka, peregrynacja, pielgrzymka, traperstwo, globtroterstwo, turystyka piesza, karawaning, robinsonada, koczownictwo, tułaczka, poniewierka, włóczęgostwo
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  podróżowanie n , podróżny m.-os. , droga f , podróżnik, podróżniczka, podróżniczek, podróżomania
czas.  podróżować
przym.  podróżniczy, podróżny, przydrożny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) powiązane z droga
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Wołacz w: koalar, Formy potencjalne.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=podróż&oldid=3025412”