bunt

bunt (język polski)

wymowa:

IPA: [bũnt], AS: [bũnt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wystąpienie przeciwko władzy państwa, innych ludzi itp.

(1.2) sprzeciw, opór, protest

(1.3) daw. dawniej, dawny sojusz

odmiana:

lp liczba pojedyncza bunt|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~, buncie, buncie; lm liczba mnoga bunt|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y

przykłady:

(1.1) Marynarze podnieśli bunt na statku i zażądali powrotu do portu.

(1.2) Dorastanie to okres buntu przeciwko światu dorosłych.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dokonać buntu, wywołać/podnieść bunt; bunt wybuchł; stłumić bunt

synonimy:

(1.1) rebelia, rewolta, powstanie, rozruchy, pucz, rewolucja, rokosz

(1.2) protest, sprzeciw, opór

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik buntować, buntować się

rzecz. rzeczownik buntownik, buntowniczka

przym. przymiotnik buntowniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Bund (związek)

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sojusz

• angielski: (1.1) rebellion, revolt, mutiny
• arabski: (1.1) ثورة f rodzaj żeński; (1.1-2) فتنة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) revolte w rodzaj wspólny, oprør n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) révolte f rodzaj żeński, rébellion f rodzaj żeński, mutinerie f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) rebelión f rodzaj żeński, revuelta f rodzaj żeński, motín m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) uppreisn f rodzaj żeński; (1.2) uppreisn f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Aufruhr m rodzaj męski, Meuterei f rodzaj żeński; (1.2) Empörung f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ανταρσία f rodzaj żeński, εξέγερση f rodzaj żeński; (1.2) αντίρρηση f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-2)
• rosyjski: (1.1) восстание n rodzaj nijaki, мятеж m rodzaj męski; (1.2) бунт m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) бунт m rodzaj męski

źródła:

bunt (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żegl. żeglarstwo, żegluga, żeglarski środkowa, wybrzuszona część żagla

(1.2) lotn. lotnictwo pętla odwrócona, pętla plecowa (akrobacja lotnicza)

(1.3) bot. botanika śnieć indyjska pszenicy (choroba pszenicy)

(1.4) sport. termin sportowy w baseballu: skrót, odbicie w polu

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bunt (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [bʊnt]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kolorowy, barwny, wielobarwny (w odróżnieniu od czerni, bieli, szarości)

(1.2) pstry, pstrokaty

(1.3) urozmaicony, zróżnicowany, barwny, wszystkiego po trochu

w funkcji przysłówka

(2.1) kolorowo, barwnie

odmiana:

(1.1-3) bunt; st. wyższy stopień wyższy bunter; st. najwyższy stopień najwyższy am buntesten

przykłady:

(1.1) Ich mag bunte Kleider. → Lubię kolorowe sukienki.

(1.3) Der Sender bietet ein buntes Programm. → Ta stacja (nadawcza) oferuje urozmaicony program.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

zu bunt sein • es zu bunt/toll treiben • wie ein bunter Hund bekannt sein

etymologia:

uwagi:

źródła:

bunt (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pęk, wiązka

odmiana:

przykłady:

(1.1) Kan jag få en bunt morötter? → Mogę dostać pęczek marchwi?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: