insurekcja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

insurekcja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja], AS[ĩũ̯surekcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. samogł.+n/m+szczelin. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powstanie zbrojne
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) insurekcja kościuszkowska
synonimy:
(1.1) powstanie, rebelia, rewolta, rokosz
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bunt
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  insurectio < łac.  insurgere
uwagi:
(1.1) zobacz też: buntpowstanierebeliarewoltarokosz
tłumaczenia:
źródła: