sukienka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sukienka (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) część kobiecej garderoby, okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału
- (1.2) pot. strój duchownego przypominający suknię
odmiana:: lp sukien|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.1) Przy nim dziewczę, w zielonej sukience jak ruta (A. Mickiewicz Pan Tadeusz)
- (1.2) Na dziedziniec seminarium wylegli faceci w sukienkach.
składnia:
kolokacje: (1.1) krótka/jedwabna/wełniana ~ka, minisukienka[1]
synonimy: (1.1) pot. kiecka; (1.2) habit, sutanna
antonimy:
wyrazy pokrewne: zdrobn. sukieneczka; rzecz. sukienczyna, suknia, sukno, sukiennik, sukiennice; przym. sukienkowy, sukniowy, sukienny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
- por. spódnica
- zobacz też: mała czarna
- zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) frock, dress
- chorwacki: (1.1) haljina
- duński: (1.1) kjole w
- fiński: (1.1) mekko
- francuski: (1.1) robe f
- grecki: (1.1) φόρεμα n
- hiszpański: (1.1) vestido m
- holenderski: (1.1) jurk f
- islandzki: (1.1) kjóll m
- jidysz: (1.1) קליידל n (klejdl)
- niemiecki: (1.1) Kleid n
- norweski (bokmål): (1.1) kjole m
- rosyjski: (1.1) платье n
- suahili: (1.1) gauni
- szwedzki: (1.1) klänning w
źródła:
- ↑ supertorty, ekstraciasta w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.
