punkt

punkt (język polski)

wymowa:

IPA: [pũŋkt], AS: [pũŋkt], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geom. geometria jedno z podstawowych pojęć geometrii; zob. zobacz też punkt (geometria) w Wikipedii

(1.2) mat. matematyka, matematyczny element pewnej (abstrakcyjnej) przestrzeni, szczególnie mającej interpretację geometryczną

(1.3) praw. prawniczy jednostka redakcyjna tekstu prawnego; zob. zobacz też Jednostka redakcyjna tekstu prawnego w Wikipedii

(1.4) jednostka miary stosowana w typografii; zob. zobacz też Punkt typograficzny w Wikipedii

(1.5) sport. termin sportowy jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie

(1.6) pot. potocznie o kropce

przysłówek

(2.1) dokładnie (o godzinie)

odmiana:

(1.1-6) lp liczba pojedyncza punk|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty

(2.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Prosta jest zbiorem punktów.

(1.2) Punktami przestrzeni funkcyjnej są funkcje.

(1.3) Zawartość konstytucji jest podzielona na rozdziały, artykuły i punkty.

(1.4) Czcionka o rozmiarze 12 punktów.

(1.5) Zdobyła dla swojej drużyny aż 3 punkty!

(1.6) Ta zabawa polega na łączeniu kolejnych punktów.

(2.1) (On) przybył punkt piąta.

składnia:

kolokacje:

(1.5) ~ karny

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik (1.1-3) punktowy

(1.5-6) punktowany

(2.1) punktualny

rzecz. rzeczownik (1.5) punktacja

(1.4-6) podpunkt m rodzaj męski

czas. czasownik (1.4-6) punktować

związki frazeologiczne:

punkt ciężkości • punkt honoru • punkt krytyczny • punkt odniesienia • punkt styczny • punkt widzenia • punkt wyjścia • punkt zaczepienia • ruszyć z martwego punktu • utknąć w martwym punkcie • stanąć w martwym punkcie

etymologia:

łac. łacina punctum

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.3) neni
• angielski: (1.1) point; (1.3,6) dot
• arabski: (1.1) نقطة
• chorwacki: (1.1) točka f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) bod m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) dypk m rodzaj męski
• duński: (1.1) punkt n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1,2,3,6) punkto
• fiński: (1.1) piste
• górnołużycki: (1.1) dypk m rodzaj męski
• hawajski: (1.5) ʻai
• niemiecki: (1.1) Punkt m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) σημείο n rodzaj nijaki; (1.4) στιγμή f rodzaj żeński; (1.5) σημείο n rodzaj nijaki, πόντος m rodzaj męski, βαθμός m rodzaj męski; (1.6) τελεία f rodzaj żeński; (2.1) ακριβώς
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) точка f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1) bod m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) punkt w rodzaj wspólny; (1.5) poäng w rodzaj wspólny

źródła:

punkt (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) punkt, kropka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik punkto, punkteto

czas. czasownik punkti

przym. przymiotnik glitpunkta

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

punkt (język szwedzki)

punkt (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) punkt, kropka

(1.2) punkt (miejsce)

(1.3) punkt (wyszczególniony przedmiot, zdarzenie)

odmiana:

(1.1-2) en punkt, punkten, punkter, punkterna

przykłady:

(1.2) Avståndet från Sveriges sydligaste till nordligaste punkt är nästan 1600 kilometer. → Odległość między najbardziej na południe i najbardziej na północ wysuniętym punktem Szwecji wynosi prawie 1600 kilometrów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) nollpunkt

(1.2) smältpunkt • synpunkt

(1.3) programpunkt • tidspunkt

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: poäng

źródła: