deklinacja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] deklinacja (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp deklinacj|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) przypadek deklinacji, ~ rzeczownikowa
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) declension
- interlingua: (1.1) accidentia
- japoński: (1.1) ディクレンション
- jidysz: (1.1) דעקלינאַציע f (deklinacje)
- rosyjski: (1.1) склоне́ние n, измене́ние n