marynarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

marynarz (język polski)[edytuj]

marynarze (1.1)
wymowa:
IPA[maˈrɨ̃naʃ], AS[marnaš], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek należący do załogi okrętu lub statku; zob.  też marynarz (zawód) w Wikipedii
(1.2) wojsk.  najniższy stopień w polskiej marynarce wojennej; zob.  też marynarz (stopień wojskowy) w Wikipedii
(1.3) żegl.  niższa, nieoficerska funkcja na statku marynarki handlowej; zob.  też marynarz (funkcja) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Nie każdy może zostać marynarzem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw.  żeglarz, matros
(1.3) załogant
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  marynarka f , marynistyka f 
zdrobn.  marynarzyk m 
przym.  marynarski, marynistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. 
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
zob.  też marynarz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: