środkowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

środkowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɕrɔtˈkɔvɨ], AS[śrotkovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) znajdujący się w środku

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) sport.  zawodnik, który gra na środku boiska, w linii ataku lub pomocy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Spójrz na te trzy obrazy - środkowy to przykład kubizmu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) środkowa trójkątaEuropa Środkowa
(2.1) obrońca środkowy, napastnik środkowy
synonimy:
(1.1) centralny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  środek, środeczek
czas.  środkować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: