marchew

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

marchew (język polski)[edytuj]

marchew (1.1)
marchew (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmarxɛf], AS[marχef], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; zob.  też marchew w Wikipedii
(1.2) kulin.  warzywo z pomarańczowego korzenia marchwi zwyczajnej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Posiałem całą grządkę średniowczesnej marchwi.
(1.2) Proszę pani, jakie witaminy ma marchew?
składnia:
kolokacje:
(1.1) marchew zwyczajna / czarna / pastewna / uprawna
(1.2) skrobać / obierać / kroić / trzeć / gotować / dusić / podawać marchew • marchew z groszkiem • marchew duszona / gotowana / tarta / na surowo
synonimy:
(1.1-2) karotka, marchewka; sł. kres.  morkwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  marchwianka f , marchwica f , marchewnik m , marchwiak m 
zdrobn.  marchewka f , marcheweczka f 
przym.  marchwiowy, marchwiany, marchewkowy
związki frazeologiczne:
jaka marchew, taka nać, taka córka, jaka maćźle robakowi w marchwi, niechaj wlezie w chrzanNiemiec lezie, jak świnia do marchwiświęty Prokop marchwi okop
etymologia:
prasł.   *mrchъvь[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wołacz w: koalar, Formy potencjalne.
  2. marchew w: Poradnia Językowa PWN.