marchew

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

marchew (język polski)[edytuj]

marchew (1.1)
marchew (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmarxɛf], AS[marχef], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.; zob. też marchew w Wikipedii
(1.2) kulin. warzywo z pomarańczowego korzenia marchwi zwyczajnej
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Posiałem całą grządkę średniowczesnej marchwi.
(1.2) Proszę pani, jakie witaminy ma marchew?
składnia:
kolokacje:
(1.1) marchew zwyczajna / czarna / pastewna / uprawna
(1.2) skrobać / obierać / kroić / trzeć / gotować / dusić / podawać marchew • marchew z groszkiem • marchew duszona / gotowana / tarta / na surowo
synonimy:
(1.1-2) karotka, marchewka; sł. kres. morkwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. marchwianka f, marchwica f, marchewnik m, marchwiak m
zdrobn. marchewka f, marcheweczka f
przym. marchwiowy, marchwiany, marchewkowy
związki frazeologiczne:
jaka marchew, taka nać, taka córka, jaka maćźle robakowi w marchwi, niechaj wlezie w chrzanNiemiec lezie, jak świnia do marchwiświęty Prokop marchwi okop
etymologia:
prasł. *mrchъvь[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wołacz w: koalar, Formy potencjalne.
  2. marchew w: Poradnia Językowa PWN.