opór

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: opor

[edytuj] opór (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
(1.2) w lm  przeszkody, utrudnienia
(1.3) fiz.  siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu

odmiana: lm  opory przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) zacięty ~, ruch oporu, bierny opór; (1.3) opór aerodynamiczny, opór ośrodka, opór elektryczny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  opornik, oporność; przym.  oporny; czas.  opierać się
związki frazeologiczne: iść po linii najmniejszego oporu
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach