dwutlenek węgla

dwutlenek węgla (język polski)

struktura przestrzenna dwutlenku węgla (1.1)

wymowa:

IPA: [dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla], AS: [dvutlẽneg vẽŋgla], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • udźw. międzywyr. udźwięcznienie międzywyrazowe  wymowa

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego

(1.1) chem. chemia, chemiczny związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy; zob. zobacz też dwutlenek węgla w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	dwutlenek węgla
dopełniacz	dwutlenku węgla
celownik	dwutlenkowi węgla
biernik	dwutlenek węgla
narzędnik	dwutlenkiem węgla
miejscownik	dwutlenku węgla
wołacz	dwutlenku węgla

przykłady:

(1.1) W laboratorium najłatwiej wytworzyć dwutlenek węgla poprzez prażenie węglanu wapnia.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zestalony: suchy lód

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

nazwa systematyczna: ditlenek węgla, tlenek węgla(IV); wzór sumaryczny: CO₂; zobacz też: tlenek węgla • podtlenek węgla

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) carbon dioxide
• arabski: (1.1) ثنائي أكسيد الكربون
• francuski: (1.1) dioxyde de carbone m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 二酸化炭素, 炭酸ガス
• łaciński: (1.1) carbonii dioxidum, dioxidum carbonis, dioxydum carbonis
• szwedzki: (1.1) koldioxid w rodzaj wspólny

źródła: