oś
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] oś (język polski)
wymowa: IPA: [ɔɕ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) centralna linia danego układu
- (1.2) przen. główny punkt czegoś; rdzeń, istota czegoś
- (1.3) techn. element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na tej osi wirujących elementów; zob. też oś (część maszyny) w Wikipedii
- (1.4) mat. prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy; zob. też oś liczbowa w Wikipedii
odmiana: lp oś, osi, osi, ~, osią, osi, osi[1]; lm osie, osi, osiom, osie, osiami, osiach, osie przykłady:
- (1.4) Początek układu współrzędnych to punkt przecięcia jego osi.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ ziemska, oś optyczna, oś symetrii; (1.3) oś napędowa; (1.4) oś liczbowa, oś układu współrzędnych
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. osiowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) axis, mot. axle; (1.3) axle; (1.4) number line, axis
- fiński: (1.1) akseli
- francuski: (1.1) axe m
- hiszpański: (1.1) eje m
- holenderski: (1.1) as m
- niemiecki: (1.1) Achse f
- rosyjski: (1.1) ось f
- slovio: (1.1) os (ос)
- szwedzki: (1.1) axel w
- włoski: (1.1) asse m
źródła:
