kult
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Kult
[edytuj] kult (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie; zob. też kult religijny w Wikipedii
- (1.2) cześć dla kogoś lub czegoś
odmiana: (1.1-2) lp kul|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:
- (1.1) Ofiara jest nieodłącznym składnikiem kultu.
- (1.2) Po zakazie dystrybucji film ten stał się szybko przedmiotem kultu.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ religijny, ~ słońca/płodności/przodków/zmarłych, ~ maryjny, ~ ikon; wyznawca ~u, przedmiot ~u; (1.2) ~ pieniądza, ~ pięknego ciała
synonimy: (1.1) religia
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. kultowy; czas. kultywować
związki frazeologiczne: kult jednostki, kult cargo
etymologia: łac. cultus
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cult
- francuski: (1.1-2) culte m
- grecki: (1.1-2) λατρεία f
- hiszpański: (1.1-2) culto m
- islandzki: (1.1) dýrkun f
- niemiecki: (1.1) Kult m
- szwedzki: (1.1) kult w
- włoski: (1.1) culto m
[edytuj] kult (slovio)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) kult
odmiana: (1.1) lm kultis
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą култ
