grecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

grecki (język polski)[edytuj]

Η ελληνική γλώσσα σύμφω­να με την υπόθεση Κουργκάν και τον Μάρκους Τσίριους φαν Μπόξχορν είναι μία από τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Αποτελεί το μοναδικό μέλος ενός ανεξάρτητου κλάδου της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας γλωσσών. Ανήκει επίσης στον βαλκανικό γλωσσικό δεσμό. Στην ελληνική γλώσσα, έχου­με γραπτά κείμενα από τον 15ο αιώνα π.Χ. μέχρι σή­μερα.
grecki (2.1)
wymowa:
IPA[ˈɡrɛʦ̑ʲci], AS[grecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Grecją lub Grekami
(1.2) związany z Greckim Kościołem Prawosławnym

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) język Greków i po części Cypryjczyków; zob. też Język grecki w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Grecki klimat jest cieplejszy niż polski.
(1.2) Najważniejszym greckim świętem jest Pascha.
(2.1) Nie znam greckiego.
(2.1) Rozmawiam biegle po greckui nie tylko z żywymi.[1]
składnia:
kolokacje:
(2.1) mówić po grecku • posługiwać się greckim • uczyć się greckiego • umieć / nie umieć / znać / nie znać greckiego • rozumieć grecki
synonimy:
(1.1) helleński, hellenistyczny
(2.1) greka, greczyzna
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. grek m.-os., Grecja f, Grek m, Greczynka f, greckość, greka, grecyzacja f, grecyzowanie n
czas. zgrecyzować ndk.
przysł. grecko
tem. słow. greko-
związki frazeologiczne:
do greckich kalend
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wisława Szymborska Pochwała snów