grecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] grecki (język polski)

wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) związany z Grecją

rzeczownik

(2.1) język grecki; zob. zobacz też Język grecki w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza: m rodzaj męski grecki, f rodzaj żeński ~a, n rodzaj nijaki ~e przykłady:

(1.1) Grecki klimat jest cieplejszy niż polski.

(2.1) Nie znam greckiego.

składnia:
kolokacje: (2.1) mówić po ~u
synonimy: (2.1) greka
antonimy:
wyrazy pokrewne: zob. zobacz → Grecja
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1-2.1) Greek
• chorwacki: (1.1,2.1) grčki
• czeski: (2.1) řečtina
• duński: (1,2) græsk
• francuski: (1.1) grec; (2.1) grec m rodzaj męski
• grecki: (1.1) ελληνικός; (2.1) ελληνικά lm liczba mnoga n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) griego; (2.1) griego m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) grec
• koreański: (2.1) 그리스어 (Geuriseueo)
• niemiecki: (1.1) griechisch; (2.1) Griechisch n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) gresk
• rosyjski: (1.1-2) греческий (ale грецкий орех)
• szwedzki: (1.1) grekisk; (2.1) grekiska w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1-2) görög