mit

mit (język polski)

scena z mitu (1.1) greckiego

wymowa:

IPA: [mʲit], AS: [mʹit], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) baśń, stara opowieść fantastyczna; zob. zobacz też mit w Wikipedii

(1.2) fałszywy pogląd o czymś

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mit	mity
dopełniacz	mitu	mitów
celownik	mitowi	mitom
biernik	mit	mity
narzędnik	mitem	mitami
miejscownik	micie	mitach
wołacz	micie	mity

przykłady:

(1.1) Z upodobaniem czytam mity rzymskie i greckie.

(1.2) W zakładzie wszyscy długo wierzyli w mit, że sekretarka jest w ciąży z dyrektorem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mit założycielski

(1.2) obalić mit

synonimy:

(1.1) baśń, podanie

(1.2) plotka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mitologia f rodzaj żeński, mitomania f rodzaj żeński, mitoman m rodzaj męski, mitomanka f rodzaj żeński, mitologizm m rodzaj męski, mitolog m rodzaj męski

czas. czasownik mitologizować

przym. przymiotnik mityczny, mitomański, mitologiczny

przysł. przysłówek mitycznie, mitologicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. starogrecki μῦθος (mýthos)

(1.2) od (1.1)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) myth; (1.2) myth
• arabski: (1.1-2) أسطورة f rodzaj żeński; (1.2) خرافة f rodzaj żeński
• duński: (1.1) myte w rodzaj wspólny; (1.2) myte w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) mythe m rodzaj męski; (1.2) mythe m rodzaj męski
• hebrajski: (1.1) מיתוס m rodzaj męski (mitos)
• hiszpański: (1.1) mito m rodzaj męski; (1.2) mito m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) goðsögn f rodzaj żeński; (1.2) goðsögn f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 神話
• łaciński: (1.1) mythus
• niemiecki: (1.1) Mythos m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μύθος m rodzaj męski; (1.2) μύθος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) миф m rodzaj męski; (1.2) миф m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) mit w rodzaj wspólny; (1.2) mit w rodzaj wspólny

źródła:

mit (język duński)

wymowa:

znaczenia:

zaimek dzierżawczy, pierwsza osoba lp, rodzaj nijaki

(1.1) mój (zob. zobacz: min)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

mit (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [mɪt] wymowa

znaczenia:

przyimek

(1.1) z (w towarzystwie kogoś lub czegoś)

(1.2) używany do określania sposobu lub narzędzia wykonywania czynności, odpowiada polskim konstrukcjom w narzędniku

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Morgen fahre ich mit meinen Eltern nach Berlin. → Jutro jadę ze swoimi rodzicami do Berlina.

(1.2) Wir fahren mit dem Auto. → Pojedziemy samochodem.

składnia:

(1.1-2) mit +Dat. Dativ (celownik)

kolokacje:

(1.2) mit dem Auto / der Bahn / dem Flugzeug /... fahren / reisen → jechać samochodem / koleją / samolotem / ...; mit der Hand machen → zrobić ręką; mit den Augen schauen → patrzeć oczyma; itd.

synonimy:

antonimy:

(1.1) ohne

wyrazy pokrewne:

przysł. przysłówek damit, womit

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: