gołąb
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] gołąb (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Gołębie, jako śmielsze, wnet zaczęły kuć dziobkami w polepę, kuropatwy zaś zbliżały się ostrożniej, spoglądając to na padające ziarno, to na księdza, to na liszkę, z którą opatrzyły się zresztą od dawna, bo schwytane jeszcze latem pisklętami i hodowane w domu od maleńkości, widywały ją codziennie. (H. Sienkiewicz: Na polu chwały)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) regionalizm białostocki szpuk
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. gołębica, gołębnik f; zdrobn. gołąbek; przym. gołębi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pigeon, dove
- bułgarski: (1.1) гълъб m
- dolnołużycki: (1.1) gołub m
- duński: (1.1) due w
- esperanto: (1.1) kolombo
- francuski: (1.1) pigeon m, colombe f
- górnołużycki: (1.1) hołb m
- grecki: (1.1) περιστέρι n
- hiszpański: (1.1) paloma f
- ido: (1.1) kolombo
- interlingua: (1.1) columba
- islandzki: (1.1) dúfa f
- jidysz: (1.1) טויב f (tojb)
- hiszpański: (1.1) paloma f
- niemiecki: (1.1) Taube f
- norweski (bokmål): (1.1) due
- rosyjski: (1.1) голубь m
- slovio: (1.1) golub (голуб)
- tetum: (1.1) falur
- węgierski: (1.1) galamb

