kwiat

kwiat (język polski)

kwiaty (1.1-2)

wymowa:

IPA: [kfʲjat], AS: [kfʹi ̯at], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania

(1.2) roślina kwitnąca

(1.3) pot. potocznie roślina doniczkowa

(1.4) przen. przenośnie najlepsza część

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kwiat	kwiaty
dopełniacz	kwiatu	kwiatów
celownik	kwiatowi/kwiatu	kwiatom
biernik	kwiat	kwiaty
narzędnik	kwiatem	kwiatami
miejscownik	kwiecie	kwiatach
wołacz	kwiecie	kwiaty

przykłady:

(1.1) Kwiaty tego kaktusa odrażająco śmierdzą.

(1.2) Na zakończenie roku szkolnego nauczycielce wręczono niedrogą wiązankę kwiatów.

(1.3) Rozbrykany kot strącił kwiat z parapetu.

(1.4) Wikipedyści to kwiat internautów.

składnia:

kolokacje:

(1.4) ~ młodzieży

synonimy:

antonimy:

(1.1) łodyga

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kwietnik m rodzaj męski, kwiatostan m rodzaj męski, kwiecie n rodzaj nijaki; zdrobn. zdrobniale kwiatek m rodzaj męski, kwiatuszek m rodzaj męski

przym. przymiotnik kwiecisty, kwiatowy, jednokwiatowy, wielokwiatowy

czas. czasownik kwitnąć/zakwitać/zakwitnąć, rozkwitać/rozkwitnąć, przekwitać/przekwitnąć

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) flower; (1.2) flower; (1.3) plant
• arabski: (1.1) زهرة f rodzaj żeński
• aramejski: (1.1) ܢܲܪܓܲܣܵܐ;‎ (1.2) ܘܼܪܒܵܐ
• białoruski: (1.1) кветка f rodzaj żeński, краска f rodzaj żeński, цвет m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) cvijet m rodzaj męski
• duński: (1.1) blomst w rodzaj wspólny; (1.2) blomst w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) floro; (1.2) floro
• fiński: (1.1) kukka; (1.2) kukka
• francuski: (1.1, 2, 4) fleur f rodzaj żeński
• hawajski: (1.1) pua
• hebrajski: (1.1-2) פרח m rodzaj męski (perach)
• hiszpański: (1.1) flor f rodzaj żeński
• ido: (1.1) floro; (1.2) floro
• islandzki: (1.1) blóm n rodzaj nijaki; (1.2) blóm n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1-2) 花 (カ / はな)
• jidysz: (1.1-2) בלום f rodzaj żeński (blum), קווייט m rodzaj męski (kwejt)
• kaszubski: (1.1) kwiat
• kazachski: (1.1) гүл
• koreański: (1.1) 꽃; (1.2) 꽃
• lombardzki: (1.1) fior, fiuur
• łaciński: (1.1-3) flos m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1-3) Blume f rodzaj żeński; (1.3) Topfblume f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) blomst m rodzaj męski
• norweski (nynorsk): (1.1) blome m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) λουλούδι n rodzaj nijaki, άνθος n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) ծաղիկ
• perski: (1.1-2) گل
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1-3) цветок m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) kvet; (1.2) kvet
• sycylijski: (1.1) ciuri
• szwedzki: (1.1) blomma w rodzaj wspólny, blomster w rodzaj wspólny
• tetum: ai-funan
• ukraiński: (1.1-2) квітка f rodzaj żeński, цвіт m rodzaj męski
• wilamowski: (1.1-3) błum f rodzaj żeński
• włoski: (1.1-4) fiore

źródła:

kwiat (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kwiat

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: