starożytność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] starożytność (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik starożytność dopełniacz starożytności celownik starożytności biernik starożytność narzędnik starożytnością miejscownik starożytności wołacz starożytność
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. starożytny, nowożytny
- przysł. starożytnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ancients
- arabski: (1.1 ) قدم
- francuski: (1.1) antiquité f
- hiszpański: (1.1) antigüedad f
- interlingua: (1.1) ancianitate
- niemiecki: (1.1) Altertum n
- nowogrecki: (1.1) αρχαιότητα f
- szwedzki: (1.1) antiken w
- źródła:
