starożytność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] starożytność (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku
odmiana: (1.1) starożytnoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ć; blm przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ancients
- francuski: (1.1) antiquité f
- grecki: (1.1) αρχαιότητα f
- hiszpański: (1.1) antigüedad f
- interlingua: (1.1) ancianitate
- niemiecki: (1.1) Altertum n
- szwedzki: (1.1) antiken w