trzeci

trzeci (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈṭʃɛʨ̑i], AS: [ṭšeći], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • udziąs. udziąsłowienie  wymowa

znaczenia:

liczebnik porządkowy

(1.1) od 3

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org/mzw rodzaj męskozwierzęcy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org	mrz rodzaj męskorzeczowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org	f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org	n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org	m.-os. rodzaj męskoosobowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
mianownik	trzeci		trzecia	trzecie	trzeci	trzecie
dopełniacz	trzeciego		trzeciej	trzeciego	trzecich
celownik	trzeciemu		trzeciej	trzeciemu	trzecim
biernik	trzeciego	trzeci	trzecią	trzecie	trzecich	trzecie
narzędnik	trzecim		trzecią	trzecim	trzecimi
miejscownik	trzecim		trzeciej	trzecim	trzecich
wołacz	trzeci		trzecia	trzecie	trzeci	trzecie

przykłady:

(1.1) Za zajęcie trzeciego miejsca przyznawany jest brązowy medal.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) 3.

antonimy:

wyrazy pokrewne:

licz. liczebnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org trzy, potrójny

tem. słow. temat słowotwórczy z Wikisłownika, pl.wiktionary.org trzecio-, trój-

związki frazeologiczne:

(1.1) Trzeci Świat • osoba trzecia

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 3

źródła: