mirt

mirt (język polski)

mirty (1.1)

mirt (1.1)

wymowa:

IPA: [mʲirt], AS: [mʹirt], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa; zob. zobacz też mirt w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	mirt	mirty
dopełniacz	mirtu	mirtów
celownik	mirtowi	mirtom
biernik	mirt	mirty
narzędnik	mirtem	mirtami
miejscownik	mircie	mirtach
wołacz	mircie	mirty

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gw. gwarowe merta

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik mirtowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) myrtle
• esperanto: (1.1) mirto
• hiszpański: (1.1) mirto m rodzaj męski, arrayán m rodzaj męski

źródła:

mirt (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) mirt

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik mirto

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: