świątynia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] świątynia (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; zob. zobacz też świątynia w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza świątyn|ia, ~i, ~i, ~ię, ~ią, ~i, ~io!; lm liczba mnoga ~ie, świątyń, ~iom, ~ie, ~iami, ~iach, ~ie! przykłady:

(1.1) Wierni zebrali się w świątyni na wieczorną modlitwę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik świątynny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: kościół, katedra, kolegiata, bazylika, cerkiew, zbór, meczet, chram, sala królestwa, honzan, gompa, pagoda, wihara, mandir, jinja, kienesa tłumaczenia:

• angielski: (1.1) temple, shrine
• czeski: (1.1) chrám m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) sanktejo
• francuski: (1.1) temple m rodzaj męski
• grecki: (1.1) ναός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) templo m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) templo
• islandzki: (1.1) musteri n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) טעמפּל m rodzaj męski (templ)
• litewski: (1.1) šventykla f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) templum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Tempel m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) tempel n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) templo m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) храм m rodzaj męski
• slovio: (1.1) hram (храм)
• staroegipski: (1.1)
• suahili: (1.1) hekalu
• umbryjski: (1.1) uerfale n rodzaj nijaki