świątynia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] świątynia (język polski)

ruiny świątyni (1.1) greckiej
świątynia (1.1) prawosławna
świątynia (1.1) hinduistyczna
wymowa:
IPA[ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa], AS[śfʹi ̯õntńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ą  -ni… i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów; zob.  też świątynia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wierni zebrali się w świątyni na wieczorną modlitwę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  święto n , święty m , święta f , świętość f , świętobliwość f , świętoszek m , świętoszka f , świętowanie n , poświęcenie n , święcenie n 
czas.  święcić, świętować, uświęcić, poświęcić, poświęcać, wyświęcić, wyświęcać, prześwięcić
przym.  świątynny, święty, świętobliwy, świętoszkowaty, świąteczny, odświętny
przysł.  odświętnie, świątecznie, świętobliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: kościółkatedrakolegiatabazylikacerkiewzbórmeczetchramsala królestwahonzangompapagodawiharamandirjinjakienesa
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach