niewolnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] niewolnik (język polski)

wymowa: IPA: [ɲɛˈvɔlʲɲik], AS: [ńevolʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba będąca w niewoli, najczęściej służąca panu

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza niewolni|k, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga ~cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1) Dzisiaj niewolnik pracuje ciężko.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) slave
• duński: (1.1) slave w rodzaj wspólny, træl w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) sklavo
• fiński: (1.1) orja
• francuski: (1.1) esclave m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) slaaf m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) þræll m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 奴隷 (どれい)
• jidysz: (1.1) שקלאַף m rodzaj męski (szklaf)
• niemiecki: (1.1) Sklave m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) раб m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) slav w rodzaj wspólny