niewolnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

niewolnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɲɛˈvɔlʲɲik], AS[ńevolʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba będąca w niewoli
(1.2) przen.  osoba poddająca się czemuś bezwolnie[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Dzisiaj niewolnik pracuje ciężko.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kupić / sprzedać / wyzwolić niewolnika • właściciel niewolników • chór / bunt / powstanie / targ niewolników • handel niewolnikami
synonimy:
antonimy:
(1.1) wyzwoleniec
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) gladiator
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  niewola f , niewolnictwo n 
forma żeńska niewolnica f 
przym.  niewolniczy
przysł.  niewolniczo
czas.  niewolić, zniewalać, zniewolić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło niewolnik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.