niewolnik

niewolnik (język polski)

wymowa:

IPA: [ɲɛˈvɔlʲɲik], AS: [ńevolʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba będąca w niewoli, najczęściej służąca panu

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	niewolnik	niewolnicy
dopełniacz	niewolnika	niewolników
celownik	niewolnikowi	niewolnikom
biernik	niewolnika	niewolników
narzędnik	niewolnikiem	niewolnikami
miejscownik	niewolniku	niewolnikach
wołacz	niewolniku	niewolnicy

przykłady:

(1.1) Dzisiaj niewolnik pracuje ciężko.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik niewola f rodzaj żeński, niewolnictwo n rodzaj nijaki, niewolnica f rodzaj żeński

przym. przymiotnik niewolniczy

przysł. przysłówek niewolniczo

czas. czasownik niewolić, zniewalać, zniewolić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) slave
• arabski: (1.1) عبد
• duński: (1.1) slave w rodzaj wspólny, træl w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) sklavo
• fiński: (1.1) orja
• francuski: (1.1) esclave m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) esclavo m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) slaaf m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) þræll m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 奴隷 (どれい)
• jidysz: (1.1) שקלאַף m rodzaj męski (szklaf)
• kazachski: (1.1) құл
• litewski: (1.1) vergas m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) famulus m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Sklave m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) σκλάβος m rodzaj męski, δούλος m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) раб m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) slav w rodzaj wspólny

źródła: