herbata

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] herbata (język polski)

herbata (1.1)
herbata (1.1)
herbata (1.2)
herbata (1.2)
herbata (1.3)
herbata (1.3)


wymowa: IPA: [xɛrˈbata] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla (1.2). Zob. też: herbata w Wikipedii.
(1.2) pączki i liście służące do przygotowania napoju (1.3)
(1.3) napój - napar z (1.2)
(1.4) napój - napar z innych ziół i owoców

odmiana: lp herbat|a, ~y, herbacie, ~ę, ~ą, herbacie, ~o; lm herbat|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Gdy byłem w Chinach, widziałem plantację herbaty.
(1.2) Trzeba nasypać trochę herbaty do czajniczka.
(1.3) Herbata jest najsmaczniejszym napojem pod Słońcem (zaraz po piwie).
(1.4) Herbata miętowa dobrze ci zrobi na ból żołądka.

składnia:
kolokacje: (1.1) krzew ~y, plantacja ~y; (1.2) kupować ~ę, nasypać ~ę, rozsypać ~ę; (1.3-4) parzyć ~ę, pić ~ę, przygotowywać ~, robić ~ę; (1.4) herbata miętowa/rumiankowa, herbata owocowa/ziołowa
synonimy: (1.3) regionalizm śląski tyj, gwara więzienna czaj
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. herbaciarnia, herbaciarka; przym. herbaciany
związki frazeologiczne:
etymologia: z łac. herba the
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/herbata”