herbata

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] herbata (język polski)

herbata (1.1)
herbata (1.2)
herbata (1.3)


wymowa: IPA: [xɛrˈbata] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); zob. zobacz też herbata w Wikipedii
(1.2) pączki i liście służące do przygotowania herbaty (1.3)
(1.3) napój, napar z herbaty (1.2)
(1.4) napój, napar z innych ziół i owoców

odmiana: lp  herbat|a, ~y, herbacie, ~ę, ~ą, herbacie, ~o; lm  herbat|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Gdy byłem w Chinach, widziałem plantację herbaty.
(1.2) Trzeba nasypać trochę herbaty do czajniczka.
(1.3) Herbata jest najsmaczniejszym napojem pod Słońcem (zaraz po piwie).
(1.4) Herbata miętowa dobrze ci zrobi na ból żołądka.

składnia:
kolokacje: (1.1) krzew ~y, plantacja ~y; (1.2) kupować ~ę, nasypać ~ę, rozsypać ~ę; (1.3-4) parzyć ~ę, pić ~ę, przygotowywać ~ę, robić ~ę; (1.4) ~a miętowa/rumiankowa/owocowa/ziołowa, herbata ekspresowa
synonimy: (1.3) reg. śl.  tyj, gwara więzienna czaj
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  herbaciarnia, herbaciarka, herbatnik; zdrobn.  herbatka; przym.  herbaciany
związki frazeologiczne: po herbacie
etymologia: daw.  nłac.  herba + the, hol.  thee z chiń. [1]
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie tłumaczenia:

źródła:

  1. hasło herbata w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.