herbata

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] herbata (język polski)

herbata (1.1)
herbata (1.2)
herbata (1.3)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[xɛrˈbata], AS[χerbata]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2); zob.  też herbata w Wikipedii
(1.2) pączki i liście służące do przygotowania herbaty (1.3)
(1.3) napój, napar z herbaty (1.2)
(1.4) napój, napar z innych ziół i owoców
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Gdy byłem w Chinach, widziałem plantację herbaty.
(1.2) Trzeba nasypać trochę herbaty do czajniczka.
(1.3) Herbata jest najsmaczniejszym napojem pod Słońcem (zaraz po piwie).
(1.4) Herbata miętowa dobrze ci zrobi na ból żołądka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) krzew ~y, plantacja ~y
(1.2) kupować ~ę, nasypać ~ę, rozsypać
(1.3-4) parzyć ~ę, pić ~ę, przygotowywać ~ę, robić
(1.4) ~a miętowa/rumiankowa/owocowa/ziołowa, herbata ekspresowa
synonimy:
(1.3) reg. śl.  tyj, gwara więzienna czaj
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  herbaciarnia, herbaciarka, herbatnik; zdrobn.  herbatka
przym.  herbaciany
związki frazeologiczne:
po herbacie
etymologia:
daw.  n.łac.  herba + the, hol.  thee z chiń. [1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło herbata w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach