robotnica

robotnica (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a], AS: [robotʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która pracuje fizycznie

(1.2) samica pszczoły lub mrówki, która wykonuje wszystkie prace

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	robotnica	robotnice
dopełniacz	robotnicy	robotnic
celownik	robotnicy	robotnicom
biernik	robotnicę	robotnice
narzędnik	robotnicą	robotnicami
miejscownik	robotnicy	robotnicach
wołacz	robotnico	robotnice

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik robot m rodzaj męski, robotnik m.-os. rodzaj męskoosobowy, robota f rodzaj żeński

czas. czasownik robić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• nowogrecki: (1.1-2) εργάτρια f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) arbeterska w rodzaj wspólny; (1.2) pszczoła: arbetsbi n rodzaj nijaki

źródła: