fakt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] fakt (język polski)
wymowa: IPA: [fakt] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; zob. też fakt w Wikipedii
- (1.2) zaskoczenie, zjawisko, czyn
odmiana: lp fakt|, ~u, -owi, ~, ~em, ~cie, ~, lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
składnia:
kolokacje: ~ społeczny / prawny / medialny, uprzedzać ~y
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. faktyczny
związki frazeologiczne: uprzedzać fakty, stawiać kogoś przed faktem dokonanym, nagi fakt, goły fakt, niezbity fakt, suchy fakt
etymologia: łac. factum
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fact
- chorwacki: (1.1) činjenica f
- duński: (1.1) faktum n
- hiszpański: (1.1) hecho m
- jidysz: (1.1) פֿאַקט m (fakt)
- niemiecki: (1.1) Tatsache f
- slovio: (1.1) (fakt) факт
[edytuj] fakt (slovio)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) fakt
odmiana: (1.1) lm faktis
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą факт
