fakt

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] fakt (język polski)


wymowa: IPA: [fakt] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości; zob.  też fakt w Wikipedii
(1.2) zaskoczenie, zjawisko, czyn

odmiana: lp  fakt|, ~u, -owi, ~, ~em, ~cie, ~, lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Musisz mi najpierw podać jakieś fakty.

składnia:
kolokacje: ~ społeczny / prawny / medialny, uprzedzać ~y
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  faktyczny
związki frazeologiczne: uprzedzać fakty, stawiać kogoś przed faktem dokonanym, nagi fakt, goły fakt, niezbity fakt, suchy fakt
etymologia: łac.  factum
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] fakt (slovio)

transliteracja: факт
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) fakt

odmiana: (1.1) lm  faktis przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: