ogarniać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ogarniać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈɡarʲɲäʨ̑], AS[ogarʹńäć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  ogarnąć)

(1.1) książk.  o uczuciu, emocji, wrażeniu: zob. : ogarnąć
(1.2) książk.  zob. : ogarnąć (zrozumieć)

czasownik zwrotny niedokonany ogarniać się (dk.  ogarnąć się)

(2.1) zob. : ogarnąć się
odmiana:
(1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Po kolacji zawsze ogarnia mnie zmęczenie.
(1.2) Nie ogarniam tych całek.
(2.1) Zawsze, gdy do ciebie przyjdę, dopiero się ogarniasz.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ogarnia kogoś złość/gniew/uczucie
synonimy:
(1.2) jarzyć, czaić, kumać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ogarnąć
rzecz.  nieogar m , ogarnianie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: