robotnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

robotnik (język polski)[edytuj]

robotnik (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[rɔˈbɔtʲɲik], AS[robotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik wykonujący pracę fizyczną
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot.  robol m , robociarz m 
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  robótka f , robocizna f , robota f , robot m , robienie n 
zgrub.  robol m , robociarz m 
forma żeńska robotnica f 
czas.  robić, zrobić, wyrabiać, wyrobić
przym.  robotniczy, roboczy, robotny
przysł.  robotniczo
związki frazeologiczne:
z niewolnika nie ma robotnika
etymologia:
(1.1) pol.  robota
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: