tun

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] tun (język niemiecki)

wymowa: IPA: [tu:n], [ta:t], [gə'ta:n]
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) robić, czynić

(1.2) udawać

(1.3) wystarczać

(1.4) pot. potocznie krzywdzić

odmiana: er tut, tat, hat getan przykłady:

(1.1) Die Regierung hat einen Schritt in die richtige Richtung getan. → Rząd zrobił krok we właściwym kierunku.

(1.1) Mein Sohn, warum hast du das getan? → Mój synu, czemuś to uczynił?

(1.2) Ich tu, als sei ich taub. → Udaję, że jestem głuchy.

(1.4) Tu mir nichts! → Nie rób mi krzywdy!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) machen; (1.2) vortäuschen; (1.3) ausreichen, genügen; (1.4) antun, verletzen
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik abtun, antun, betulich, dartun, Genugtuung, Getue, guttun, hervortun, kundtun, Tat, tunlichst, Tuwort, umtun, untertan, vertun, weh tun
związki frazeologiczne:
etymologia: średnio-wysoko-niem. tuon
uwagi: (1) według zasad nowej pisowni, w 1. osobie lp zarówno forma ich tue jak i ich tu jest poprawna; (1.1) zdanie może przybierać bardziej podniosły charakter, ale nie musi