ki
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ki (język polski)
- znaczenia:
zaimek
spójnik
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) (odmiana ułomna)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ki kie dopełniacz kiego - celownik – – biernik – – narzędnik – – miejscownik – – wołacz – – - (2.1) nieodm.
- (3.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) ki czort • ki diabeł • po kiego grzyba • wulg. po kiego chuja • po kiego licha • po kiego diabła • kie diabły
- uwagi:
- (1.1) posiada formy liczby pojedynczej dla rodzaju żeńskiego (starop. ka, gw. ka) oraz nijakiego (starop. kie)
- (1.1) obecnie używany tylko we frazeologizmach
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło kie w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 320, Warszawa 1900–1927.
[edytuj] ki (język haitański)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek względny
- (1.1) który
zaimek pytajny
- (2.1) co
- przykłady:
- (1.1) Bilgari se yon peyi ki sitye nan Ewòp. → Bułgaria jest państwem (które leży) w Europie.
- (2.1) Ki moun sa? → Co to jest?
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] ki (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek
- (1.1) który
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
