słoń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] słoń (język polski)
.jpg&filetimestamp=20111112172724)
.jpg&filetimestamp=20111114064851)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą; zob. też słoniowate w Wikipedii
- (1.2) samiec słonia (1.1)
- (1.3) pot., grub. ktoś bardzo duży, gruby
- (1.4) gw. przestępcza sprawca rozboju[1]
- (1.5) gw. wojsk. maska przeciwgazowa z długą rurą[1]
czasownik, forma pochodna
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik słoń słonie dopełniacz słonia słoni celownik słoniowi słoniom biernik słonia słonie narzędnik słoniem słoniami miejscownik słoniu słoniach wołacz słoniu słonie
- przykłady:
- (1.1) Na fotosafari w Kenii podziwialiśmy stado słoni.
- (1.2) W przeciwieństwie do samic, dorosłe słonie prowadzą samotniczy tryb życia.
- (1.3) W kinie usiadł przede mną jakiś słoń i nie widziałem ekranu.
- (1.5) Dziś pan kapral pozwolił nam pobiegać sobie po poligonie w słoniach i pełnym oporządzeniu.
- (2.1) Tadeuszu, nie słoń mi słońca, chcę się opalić.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trąba / kły / uszy słonia • słoń afrykański • słoń indyjski • słoń afrykański leśny
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. słoniątko n, słoniowacizna f, słoniowate m.-os., słoniówka f, słoniowatość f
- przym. słoniowy, słoniowaty
- związki frazeologiczne:
- ruszać się jak słoń w składzie porcelany • słoń nadepnął komuś na ucho • robić z muchy słonia • słoń a sprawa polska • nie mieć pod ręką słonia • słoń w salonie • życie ze słoniem w pokoju • biały słoń
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też słoń w Wikipedii
- zob. też słoń w Wikicytatach
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elephant
- arabski: (1.1) فيل
- aramejski: (1.1) ܦܸܠܵܐ
- arumuński: (1.1) elefan
- asturyjski: (1.1) elefante m
- baskijski: (1.1) elefante
- brithenig: (1.1) eliffan
- bułgarski: (1.1) слон m
- chorwacki: (1.1) slon m
- czeski: (1.1) slon m
- duński: (1.1) elefant w
- esperanto: (1.1) elefanto; (1.2) virelefanto
- fiński: (1.1) elefantti, norsu
- francuski: (1.1) éléphant m
- friulski: (1.1) elefant
- galicyjski: (1.1) elefante m
- haitański: (1.1) elefan
- hebrajski: (1.1) פִּיל
- hindi: (1.1) हाथी m
- hiszpański: (1.1) elefante m
- holenderski: (1.1) olifant
- interlingua: (1.1) elephante
- islandzki: (1.1) fíll m
- jidysz: (1.1) העלפֿאַנד m (helfand)
- kataloński: (1.1) elefant
- kazachski: (1.1) піл
- korsykański: (1.1) elefante
- ladino: (1.1) איליפ׳אנטי (elefante)
- ladyński: (1.1) elefant
- litewski: (1.1) dramblys m
- łaciński: (1.1) elephantus m, barrus m, elephas m
- mołdawski: (1.1) elefant / елефант m
- niemiecki: (1.1) Elefant m
- norweski (bokmål): (1.1) elefant m
- nowogrecki: (1.1) ελέφαντας m
- oksytański: (1.1) elefant
- ormiański: (1.1) փիղ
- pendżabski: (1.1) ਹਾਥੀ f
- perski: (1.1) پیل
- portugalski: (1.1) elefante m
- retoromański: (1.1) elefant
- rosyjski: (1.1-2) слон m
- rumuński: (1.1) elefant
- sardyński: (1.1) elefante m
- slovio: (1.1) slon (слон)
- słowacki: (1.1) slon
- staroegipski: (1.1)
, 
(abu) - suahili: (1.1) tembo
- sycylijski: (1.1) alifanti, liotru
- syngaleski: (1.1) අලියා
- szwedzki: (1.1) elefant w
- tajski: (1.1) ช้าง
- tamilski: (1.1) யானை
- turecki: (1.1) fil
- waloński: (1.1) elefant
- wenedyk: (1.1) lefęć
- węgierski: (1.1) elefánt
- wilamowski: (1.1) elefaont, olifant
- włoski: (1.1) elefante m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, s. 202, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1995. ISBN 83-214-0993-8.
