słoń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] słoń (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zwierzę z rodziny o tej samej nazwie (łac. Elephantidae). Zobacz też: słoń w Wikipedii.
- (1.2) pot. ktoś bardzo duży, gruby
odmiana: (1) lp sło|ń, ~nia, ~niowi, ~nia, ~niem, ~niu, ~niu; lm ~nie, ~ni, ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie
przykłady:
- (1.1) Na safari podziwialiśmy stado słoni.
- (1.2) W kinie usiadł przede mną jakiś słoń i nie widziałem ekranu.
składnia:
kolokacje: (1.1) trąba/kły/uszy słonia; słoń afrykański, słoń indyjski
synonimy:
antonimy: (1.1) mrówka
wyrazy pokrewne: (1.1-2) forma żeńska słonica; rzecz. słoniątko, zdrobn. słonik; przym. słoniowy
związki frazeologiczne: (1.1) ruszać się jak słoń w składzie porcelany
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) elephant
- aramejski: (1.1) ܦܸܠܵܐ
- bułgarski: (1.1) слон m
- chorwacki: (1.1) slon m
- duński: (1.1) elefant w
- francuski: (1.1) éléphant m
- grecki: (1.1) ελέφαντας m
- hebrajski: (1.1) פִּיל
- hiszpański: (1.1) elefante m
- holenderski: (1.1) olifant
- islandzki: (1.1) fíll m
- jidysz: (1.1) העלפֿאַנד m (helfand)
- łaciński: (1.1) elephantus m
- niemiecki: (1.1) Elefant m
- norweski (bokmål): (1.1) elefant m
- rosyjski: (1.1) слон m
- węgierski: (1.1) elefánt
- włoski: (1.1) elefante m

