przyjaciel
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyjaciel (język polski)
wymowa: IPA: /pʂɨˈjaʨɛl/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mężczyzna akceptowany emocjonalnie, obdarzany lub/i obdarzający zaufaniem
- (1.2) osoba lub zwierzę okazujące przywiązanie, opiekę lub pozytywne zainteresowanie
- (1.3) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym
odmiana: lp przyjaci|el, ~ela, ~elowi, ~ela, ~elem, ~elu, ~elu; lm ~ele, ~ół, ~ołom, ~ół, ~ółmi, ~ołach, ~ele
przykłady:
- (1.1) Najlepszych przyjaciół poznaje się w biedzie.
- (1.2) Towarzystwo Przyjaciół Dzieci
- (1.2) Pies to najlepszy przyjaciel człowieka.
- (1.3) Jan to jej przyjaciel.
składnia:
kolokacje: zaufany ~, wierny ~, szczery ~, oddany ~, stary ~, serdeczny ~, zacny ~, życzliwy ~, wątpliwy ~
synonimy: (1.1) druh, kolega, kumpel; (1.2) opiekun, sponsor, protektor, miłośnik; (1.3) kochanek
antonimy: (1.1) obcy, wróg, nieprzyjaciel
wyrazy pokrewne: forma żeńska przyjaciółka, rzecz. przyjaźń; przym. przyjacielski; czas. przyjaźnić się
związki frazeologiczne:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) friend
- białoruski (1.1) сябар m, сябра m
- bułgarski: (1.1-2) приятел m
- chorwacki: (1.1-3) prijatelj m
- czeski: (1.1) přítel
- dolnołużycki: (1.1) pśijaśel m
- duński: (1.1) ven w
- esperanto: (1.1) amiko
- francuski: (1.1-3) ami m
- grecki: (1.1-3) φίλος m
- hindi: (1.1) यार m
- hiszpański: (1.1-2) amigo m
- islandzki: (1.1) vinur m
- japoński: (1.1-2) 友達 (ともだち, tomodachi)
- jidysz: (1.1-2) חבֿר m (chawer)
- klingoński: (1.1) jup
- niemiecki: (1.1) Freund m
- norweski (bokmål): (1.1) venn m
- perski: (1.1) دوست
- rosyjski: (1.1) друг m, приятель m
- tetum: (1.1) belun
- włoski: (1.1) amico m

