kundel

kundel (język polski)

kundel (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈkũndɛl], AS: [kũndel], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

(1.2) pogard. pogardliwie, pot. potocznie o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia

odmiana:

przykłady:

(1.2) Zabierz pan tego kundla! Kto to widział żeby pies siedział na krześle!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pies nierasowy, mieszaniec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kundlizm m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale kundelek

ims. imiesłów skundlony

czas. czasownik skundlić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

por. porównaj mieszaniec

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) mongrel, mutt, tyke, cur, bitzer, random-bred dog
• francuski: (1.1) corniaud; (1.2) cabot

źródła: