kundel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kundel (język polski)[edytuj]

kundle (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkũndɛl], AS[kũndel], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) pies nie zaliczany do żadnej z ras psów
(1.2) pogard. , pot.  o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia
odmiana:
przykłady:
(1.2) Zabierz pan tego kundla! Kto to widział żeby pies siedział na krześle!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pies nierasowy, mieszaniec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kundlizm m 
zdrobn.  kundelek m 
czas.  skundlić
ims.  skundlony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por.  mieszaniec
tłumaczenia:
źródła: