osioł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] osioł (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia zwierzę domowe; zob. zobacz też osioł w Wikipedii

(1.2) uparty człowiek

(1.3) głupi człowiek

odmiana:
przykłady:

(1.1) Cóż za dziwak, w środku miasta trzyma na działce osła.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik oślica f rodzaj żeński; zdrobn. zdrobnienie osiołek m rodzaj męski; przym. przymiotnik ośli
związki frazeologiczne: ośle ucho; uparty jak osioł; osioł dardanelski; harować jak (dziki) osioł; osioł do kwadratu
etymologia: osьlъ „osioł” (← goc. asilus ← łac. asinus, asellus)
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) donkey, ass
• awarski: (1.1) хӀама
• bułgarski: (1.1) магаре n rodzaj nijaki
• chorwacki: (1.1) magarac m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) wósoł m rodzaj męski
• duński: (1.1) æsel n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1,3) aasi
• francuski: (1.1-3) âne m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) wosoł m rodzaj męski
• grecki: (1.1) γάιδαρος m rodzaj męski, γαϊδούρι n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) burro m rodzaj męski
• islandzki: (1.1-3) asni m rodzaj męski
• jidysz: (1.1-3) אייזל m rodzaj męski (ejzl)
• łacina: (1.1) asinus, asellus
• niemiecki: (1.1-3) Esel m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-3) осёл m rodzaj męski
• turecki: (1.1) eşek
• węgierski: (1,1) szamár