glina
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] glina (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: przykłady:
- (1.1) Ta archaiczna waza wykonana jest z gliny.
- (1.2) Zgarnęły mnie gliny za picie piwa w miejscu publicznym.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) zob. → policjant
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. gliniany, gliniasty
związki frazeologiczne: ulepiony z tej samej gliny
etymologia: (1.1) od prasł. *glina o tym samym znaczeniu (por. czes. hlina, ros. глина), to zaś wywodzi się od praindoeur. pierwiastka *glei- oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego (od tego samego pierwiastka pochodzi ang. clay; por. pol. glon, glista)[1]
uwagi: tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → gliniarz
- angielski: (1.1) clay
- arabski: (1.1) طين
- czeski: (1.1) hlina f
- duński: (1.1) ler n
- francuski: (1.1) argile f, terre glaise f
- grecki: (1.1) πηλός m, άργιλος m lub f
- hiszpański: (1.1) arcilla f, greda
- interlingua: (1.1) argilla
- islandzki: (1.1) leir m
- japoński: (1.1) 粘土 (ねんど)
- jidysz: (1.1) ליים f (lejm)
- niemiecki: (1.1) Ton m, Lehm m
- norweski (bokmål): (1.1) leire
- rosyjski: (1.1) глина f
- slovio: (1.1) glin (глин)
- słowacki: (1.1) hlina f
- suahili: (1.1) udongo
- szwedzki: (1.1) lera w
- wenecki: (1.1) crèa
- węgierski: (1.1) agyag
- wietnamski: (1.1) đất sét
- włoski: (1.1) argilla
źródła:
- ↑ hasło glina w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009. ISBN 978-83-262-0146-2.
