glina

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] glina (język polski)

wymowa:
IPA[ˈɡlʲĩna], AS[glʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geol.  skała osadowa; zob.  też glina w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński[uwagi 1]

(2.1) pot.  policjant
odmiana:
(1-2)[1]
przykłady:
(1.1) Ta archaiczna waza wykonana jest z gliny.
(2.1) Zgarnęły mnie gliny za picie piwa w miejscu publicznym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) gliniarz, policjant
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  glin m , glinian m ; zdrobn.  glinka f , glinianka f , gliniak m , gliniec m 
przym.  gliniany, gliniasty
związki frazeologiczne:
ulepiony z tej samej gliny
etymologia:
(1.1) od prasł.   *glina o tym samym znaczeniu (por.  czes.  hlina, ros.  глина), to zaś wywodzi się od pierwiastka praindoeur.   *glei- oznaczającego coś śluzowatego, lepkiego (od tego samego pierwiastka pochodzi ang.  clay; por.  pol.  glon, glista)[2]
uwagi:
  1. Rodzaj męski bywa stosowany w liczbie pojedynczej (ten glina) ale nie w mnogiej (dwie gliny a nie dwa gliny, dwaj gliny).
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gliniarz
źródła:
  1. hasło glina w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. hasło glina w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009. ISBN 978-83-262-0146-2.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach